كنسرت منصور اعتمادي براي اجراي قطعات فلامنکو در تهران برگزار مي‌شود.

اين اجرا در دستگاه‌هاي تارنتاس، سولِآ، آلگرياس، بولرياس، تانگوس و رومباست و به‌گفته‌ي برگزاركنندگان، با هدف گردهم‌آيي علاقمندان اين سبک و ايجاد همدلي بيشتر، به‌دور از برتري‌جويي و درجه‌بندي‌هاي نوازندگان اين سبک، تدارك ديده شده است.

اجراي قطعات را منصور اعتمادي به‌همراهي نوازنده ساز کوبه‌يي فلامنکو - کاخن - بهروز فرماني برعهده دارند و هومن آزما و صابر جعفري آن‌ها را همراهي مي‌کنند.

اعتمادي تصريح كرد، هدف از اين اجرا هم‌دلي بيشتر علاقمندان اين سبک و ترغيب براي کارهاي گروهي قوي‌تر و تبادل شناخت‌هاي مختلف موسيقي است.

او معتقد است، هر نوع اجرايي در اين سبک، حتا با بيشترين ضعف‌هاي تکنيکي و هارموني قابل حمايت است، زيرا مشکل اصلي ما در حال حاضر ضعف در فضاي موسيقي ما بين نوازنده و شنونده است نه نوازنده و ساز.

اين اجرا، روزهاي 25 و 26 مهرماه ساعت 17 در سالن اجتماعات کنسرواتوار تهران برگزار مي‌شود.

علاقه‌مندان به كنسرت موسيقي مقامي با نواي تنبور علي‌اكبر مرادي، شب‌هاي گذشته را در تالار انديشه حوزه هنري (در تهران) حضور يافتند تا شمارگان مخاطبان اصالت‌دار موسيقي اصيل تمدن ايران بزرگ را به رخ شهري بكشند كه در جست‌وجوي سرنوشت نيك و بد شخصيت‌هاي انبوه سريال‌هاي سي‌قسمتي، ساعات خود را پاي جعبه‌هاي تلويزيون نشسته بود.

كنسرت‌هاي موسيقي ايران با اجراي دونوازي تنبور ايراني و باقلاماي ترك و گروه "يارسان"، پيش از آن‌كه ماه شوال برآيد، در تهران از سرگرفته شدند.

شامگاه پنج‌شنبه و جمعه - 19 و 20 مهر - عقربه‌هاي ساعت به 20:30 رسيد و صداي تنبور علي‌اكبر مرادي در تالار انديشه‌ي حوزه هنري پيچيد.

تنبورنواز چيره‌دست ايران را هم‌نوازي ترك همراهي مي‌كرد؛ اولاش اوزدمير فارسي نمي‌دانست، تنها با سازش هم گام مي‌شد و پابه‌پاي علي‌اكبر مرادي مي‌آمد.

بداهه‌نوازي آن‌ها براساس گام‌هاي مقامي تنبور بود كه به مقام مجنوني هم اشاره‌اي داشتند و به مقام‌هاي حقاني هم تنه مي‌زدند.

شرهاي پيوسته‌ي مرادي يك‌ريز بر سيم‌هاي تنبورش فرود مي‌آمدند؛ او روي سازش رها شده بود و اجرايي متفاوت از گذشته ارايه مي‌كرد.

مرادي از مولانا خواند:

بر اين مجنون چه مي‌بندم، مگر بر خويش مي‌خندم

بر اين مجنون چه مي‌بندم، مگر بر خويش مي‌خندم

مرا هردم برانگيزي به‌سوي شمس تبريزي

بگو در گوش نقش اي جان چه مي‌تازي به سوي او

...

و:

بگو در گوش نقش اي جان چه مي‌تازي به سوي او

چه مي‌تازي به سوي او

چه مي‌تازي به سوي او

...

باقلاهاي اوزدمير اوج مي‌گرفت، فرمان مي‌داد و فرمان مي‌گرفت؛ هماهنگ مي‌شد و هماهنگ مي‌كرد؛ همراه مي‌شد و همراهي مي‌كرد.

اوزدمير با فرودهاي باقلاملا، سازش، نقش همراه كوبه‌يي را براي تنبور مرادي ايفا مي‌كرد. انگشت بر صفحه‌ي سازش مي‌زد و مرادي ريتم را تغيير مي‌داد. اوزدمير بر سيم‌هاي سازش جاري مي‌شد و دوباره ضربه مي‌زد.

او در بخش نخست هر دو شب اجرا، تنها يك قطعه‌ي موسيقي علوي تركيه را اجرا كرد.

بخش دوم اجرا اما موسيقي كردي بود.

اوزدمير نه فارسي مي‌دانست نه كردي؛ چهره‌اش تغييري نداشت، تنها متمركز بر نواختن بود. يكريز بر سازش انگشت مي‌كوبيد و مي‌كشيد.

مرادي با آغاز بخش دوم، گروهش را معرفي كرد؛ گفت كه اولاش اودزدمير فعاليت چشم‌گيري را در موسيقي عربي و آناتولي داشته است؛ به‌شوخي هم عنوان كرد "به سن كمش نگاه نكنيد، آدم خطرناكي است."

سيدمحسن نهاني ني‌نواز گروه بود و فرزاد شاهسواراني دف مي‌زد.

موسيقي محلي كردي با تنظيم و روايت مرادي در بخش دوم اين اجرا گنجانده شده بود.

قطعه‌ي اول در دستگاه شور بود. شيوه‌ي ني نوازي نهاني هم شباهتي به نواي شهشال و موسيقي مقامي منطقه كردستان داشت.

ما نگه شه و (مهتاب شب)

ني نوازي

كه وهه ري (گوهري)

مه سه‌ي بي مي (مست بي مي)

بخش ديگر اما در دستگاه سه‌گاه اجرا شد.

اين بخش با شعري از "نالي" و زنجيرهاي دف و ضربه‌هاي شاهسواراني آغاز شد؛ او با مرادي هم‌خوان بود؛ آن‌ها قطعه‌شان را در دستگاه سه‌گاه اجرا كردند.

شوكري خودا چاواني يارم ئوخه‌ي

به بي مه‌ي مه‌سته بي مه‌ي مسته بي مي ...

( سپاس خالق زيبايي‌ها را كه چشمان يارم را بي ‌مي مست آفريده ...)

اشعار ولي ديوانه‌، سيديعقوب ماهيدشتي و كريم شاره زا، ادامه‌ي اجراي اين كنسرت بود كه در دو شب متوالي اجرا شد و شب دوم تاخير 30 دقيقه‌يي داشت. مرادي هم در بخش دوم، سه‌تار مي‌زد و اوزدمير ساز ديگري برداشت؛ باقلاماي او در اين بخش گويا حجم بزرگ‌تري پيدا كرده و به عود شبيه بود. اما به‌خاطر استفاده از گوشه‌هاي محدودي از دستگاه سه‌گاه اثر سازش در بخش دوم كم اثرتر از بخش نخست بود.

تصنيف‌هاي اين بخش يك‌نواخت بودند، هرچند ريتم برنامه كمي شادتر مي‌نمود.

اجرا با تصنيف در كنار چشمه‌ساران با دو ريتم متفاوت دو چهارم و شش هشتم به سرانجام رسيد.

اين اجرا در حالي به پايان ‌رسيد كه هيچ يك از دو شب اجرا، جمعيت حاضر، تالار انديشه را كامل پر نمي‌كرد و مخاطبان بيشتر از قشر فرهيخته و وابستگانشان بودند و به‌گفته‌ي مرادي، همين اندازه جمعيت هم در فقدان تبليغات مناسب، اگر لطف دوستان خبرنگار نبود، شايد گرد هم نمي‌آمدند.

محمدرضا شجريان براي اجراي كنسرتي پس از اصفهان به دوبي رفته و بار ديگر براي اجرا در كنگره‌ي بين‌المللي شمس در تبريز، به ايران بازمي‌گردد.

برگزاركنندگان كنسرت محمدرضا شجريان قول داده بودند كه در پي اجراي تابستاني در تالار وزارت كشور بار ديگر همان قطعات را پاييز سال‌جاري در تهران اجرا كنند، اما آن اجرا در تهران لغو شد و اكنون قرار است، تا پايان سال‌جاري سه اجراي داخلي - خارج از مركز- و يك اجراي خارجي در كشور همسايه‌ي ايران داشته باشند.

كنسرت يادشده با عنوان " كنسرت بزرگ شجريان" از 30 مهرماه به مدت چهار شب در دانشگاه خوراسگان اصفهان برگزار مي‌شود.

اين اجرا با حضور مجيد درخشاني، ابراهيمي، همايون شجريان، شاهو عندليبي، حسين رضايي‌نيا و سينا جهان‌آبادي همراه است كه روزهاي سي‌ام مهرماه، اول، سوم و چهارم آبان‌ماه سال‌جاري در اصفهان تدارك ديده شده است.

قرار است كنسرت ديگري از اين آوازخوان شهير ايران در دبي اجرا شود.

گروه آوا 29 و 30 آبان‌ماه جاري – 20 و 21 دسامبر - در دانشگاه اي يو دي كنسرت ديگري را اجرا و قطعاتي از اجراي تابستاني گروه آوا در تالار وزارت كشور را تكرار خواهند كرد.

بنا بر اين گزارش، قرار است گروه يادشده با همراهي محمدرضا شجريان كنسرت ديگري را تا پايان آبان‌ماه سال‌جاري در شهر تبريز برگزار كنند.

طبق اعلام، پس از نهم آبان‌ماه، زمان قطعي برگزاري اجرا اعلام خواهد شد.

گويا در حال حاضر گروه يادشده در حال مذاكره براي اجاره‌ي سالن در شهر تبريز هستند.

بر اساس اعلام، فروش بليط كنسرت خوراسگان از فردا - دوشنبه 22 مهر - توسط سايت دل‌آواز انجام خواهد شد.

 در ازدواج موفق 50 درصد قضيه مربوط به ايجاد تفاهم است كه با شناخت از معيارهاي يكديگر ايجاد مي شود
اگر دوطرف در اين مورد 80 درصد تفاهم داشته باشنداز اين قسمت نمره قبولي گرفته اند
و در قسمتهايي كه با هم اختلاف نظر دارند بزرگترين درسهاي زندگي شان را از يكديگر خواهند گرفت  
و به مرور زمان در اين قسمتها هم با يكديگر هماهنگ شده به تفاهم مي رسند
اما اگر ميزان تفاهم كمتر از 80 درصد باشد تحمل اين ازدواج براي طرفين بسيار دشوار است
 اما 50 درصد باقيمانده مربوط به داشتن كشش جنسي است چرا كه ازدواج با يك دوستي ساده بسيار متفاوت است
 واينكه طرفين نسبت به هم ميل جنسي دارند منوط به مشاهده يكديگر است
 صرفنظر كردن و ناديده گرفتن ميل جنسي ازدواج را با فاجعه روبرو مي كند
عشق و محبت بسيار خوب است از اينرو پرسيدن اين مطلب كه آيا طرف شما حاضر است
 روش دائمي را براي ابراز محبت برگزيند مهم مي باشد اما تكيه بر عشق صحيح نيست
 عشق به تنهايي نمي تواند ضامن موفقيت د ر ازدواج باشد 90 درصد ازدواجهايي كه با شكست مواجه مي شود
 نه به خاطر كمبود عشق و محبت بلكه بدليل كمبود دوستي است و دوستي جز با شناخت يكديگر حاصل نمي شود
هيچگاه معيارها و ارزشهاي خود را فراموش نكنيد براي خودتان احترام قائل شويد تا ديگران شما را محترم بشمارند
 لازم نيست همه با معيار هاي شما موافق باشند و با همه بالاي 80 درصد تفاهم داشته باشيد
 كافيست يك نفر با شما به اين ميزان تفاهم داشته باشد
 اگر به فرد مذكور كشش جنسي داريد او مي تواند خوشبختي را به شما هديه كند
 

به کوشش موسسه نغمه شهر وابسته به سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران در روزهای پایانی ماه رمضان همایش سه روزه ای پیرامون اذان و مناجات برگزار می شود که در آن حدود 70 تن از برجسته ترین موذنان و مناجات خوان های کشور اجرای برنامه خواهند داشت. این برنامه روزهای 16، 17 و 18 مهرماه در فرهنگسرای ارسباران به روی صحنه می رود. چند ماه پیش وقتی نمونه اذان هایی از جناب ابوالحسن دماوندی، تاج اصفهانی و رحیم موذن زاده اردبیلی را در دومین سالگرد درگذشت زنده یاد موذن زاده روی وبلاگ نهادم، استقبال زیادی از سوی خوانندگان صورت گرفت. به همین دلیل چندی پس از آن، نمونه های دیگری از سلیم موذن زاده و دکتر عطاء الله امیدوار را هم برای شنیدن روی وب گذاشتم. برخی این نمونه ها در آرشیو خودم بود و برخی دیگر مربوط به یک سی دی منتشر شده توسط موسسه آوای مهربانی. اما از آنجا که این سی دی به صورت رسمی منتشر نشده بود، موسسه آوای مهربانی تصمیم گرفت که نسخه کامل تری از آن را با همکاری نشر آوای باربد در ماه رمضان منتشر کند. در نتیجه تعداد دیگری از نمونه اذان های ایرانی هم بدان اضافه شد. بدین بهانه مطلب زیر را آماده کردم.

این موضوع برای من خیلی جالب است.

نام آهنگ: بانگ اذان

کــــــــلام: خداوند جهان

آهنگساز و خواننده: حضرت انسان

ضمناً مجوز آن در مرکز موسیقی کائنات صادر شده است و نیازی به اعلام نظر دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ندارد! و جالب تر اینکه کلام آن صدها سال سینه به سینه چرخیده و هر کسی به ذوق خویش آهنگی بر آن نهاده است. به عبارتی می توان گفت یک اذان و هزار آوا. هر جا جمعی مسلمان زندگی می کنند، لاجرم آهنگی برای آن وجود دارد و گاهی نیمه آهنگین و به صورت رسیتاتیف خوانده می شود. اما در سرزمین ما داستان دیگری دارد. ذوق ایرانی در هنر، همیشه بهترین ها را نشانه رفته است. به معماری بناهای دوران اسلامی و به ویژه شاهکار آن، مسجد شاه اصفهان نیک بنگرید. ایرانی ها آنچه را برای خانه های خود و حتی کاخ پادشاهان خرج نکردند، در خانه های خدا خرج کردند. اذان هم دست کمی از معماری نداشته است. گر چه از قرن های گذشته نمونه صوتی نداریم ولی همین معدود ضبط های اوایل قرن حاضر تا کنون و همچنین هزاران شاهد زنده در اقصی نقاط کشور که هر یک به زبانی صفت حمد خدا می گویند، کافی است تا نشان دهد چه گنج گران بهایی از نغمات آسمانی در این مرز پر گهر نهفته است.

نمونه ها زیادند و دسترسی بدان ها محدود و همینطور وقتی که می توان صرف شنیدن آنها کرد. با سرآمدان آواز ایرانی در اوایل قرن حاضر آغاز کردم و اینک با استاد حسین صبحدل ادامه می دهم. نمونه اذان وی با حال و هوای ماهور یکی دیگر از مظاهر تلفیق موسیقی ایرانی با کلام آسمانی است.

اذان ماهور با صدای حسین صبحدل – بخش اول

اذان ماهور با صدای حسین صبحدل – بخش دوم

اذان گویی با لحن ایرانی در قرن اخیر در کنار گونه هایی با لحن عربی همواره نوازشگر گوش ایرانیان بوده است. سید جواد ذبیحی از آن دسته موذنانی است که ضمن توجه به موسیقی ایرانی، گوشه چشمی هم به الحان عربی داشت. نمی توان گفت نمونه اذان های وی صد در صد عربی اند ولی طعم عربی آنها، عموماً غالب است. یکی از آثارش در ابتدا حال و هوای بیات اصفهان و دستگاه همایون را دارد که هم ارز آن در موسیقی عربی حجاز خوانده می شود، اما در ادامه حالت ماهور پیدا می کند. ضمن اینکه در بندهای پایانی –بند حی علی خیر العمل- گریز کوتاهی به موسیقی عربی هم می زند.

اذان با صدای سید جواد ذبیحی را بشنوید

 این را هم باید در نظر داشت که سید جواد ذبیحی هم از نظر سر دادن تحریرهای خاص و هم به لحاظ بیان نسبتاً دقیق واژه های اذان با الگوهای زبان عربی، از دیگر موذنان ایرانی متمایز بوده است و به همین دلیل شنونده خیلی بیشتر احساس می کند که اذن وی حال و هوای عربی دارد.

قدرت و گیرایی اذان معروف رحیم موذن زاده در بیات ترک، باعث شده بود موذنان به سراغ دیگر گوشه های موسیقی ایرانی نروند. اما دکتر عطاءالله امیدوار معمار، شهرساز، نقاش و موسیقیدان که فنون آوازی موسیقی ایرانی را نزد سلیمان امیر قاسمی آموخته است، تجربه های متفاوتی از اذان گویی با لحن موسیقی ایرانی را به نمایش گذاشت. در این خصوص او نمونه هایی را در دستگاه های نوا، همایون و چهارگاه خوانده است که موفق ترین تجربه اش در دستگاه چهارگاه است. این اذان به طور مشخص در گوشه منصوری شکل می گیرد.

اذان چهارگاه با صدای دکتر عطاءالله امیدوار را بشنوید

موسیقی مذهبی چند دهه اخیر مراکز شهری ایران و به ویژه تهران دستخوش تغییرات زیادی شده و در اغلب موارد تأثیرات عمیقی از موسیقی های عامه پسند شهری و موسیقی غربی داشته است. چنانکه گهگاه از سوی اهل فن و مدیران فرهنگی کشور انتقادهایی نیز به این شیوه از موسیقی مذهبی وارد می شود. ویژگی بارز این نوع موسیقی ها، اجرای آوازهای مذهبی در فواصل گام های مینور غربی است که البته توأم با شناخت و آگاهی نیست و صرفا تقلیدی از ترانه خوانان موسوم به پاپ است. اما در کنار این موارد نامرتبط با فرهنگ موسیقی ایرانی، گاه نمونه های اندکی شنیده می شود که علی رغم اینکه در فواصل مینور یا فری ژین خوانده می شوند، از ساختارهای زیبایی هم برخوردارند. نمونه اذانی که در اینجا با صدای کاظم زاده می شنوید، از جمله نغمات مذهبی نسبتاً موفق و زیبایی است که در فواصل گام فری ژین از دل چند دهه مداحی با الگوی موسیقی غربی و پاپ ایرانی از نوع لس آنجلسی بیرون آمده است. ساختار اذان گویی سنتی ایرانی و عربی که بر خروش و صلابت استوار است که در این اثر شنیده نمی شود.

اذان در گام غربی با صدای کاظم زاده را بشنوید 

شاگردان فرامرز پايور يك سال بعد از اجراي كنسرت اروپا گردهم مي‌آيند تا با برنامه‌هايي جديد، گروه استاد خود را فعال كنند. اين گروه مهرماه سال قبل در اروپا كنسرتي برپا كرد و طي ماه‌هاي اخير فعاليت چنداني در داخل كشور نداشت، با اين حال قرار است به زودي شاهد برنامه‌هايي تازه از گروهي باشيم كه نزديك به پنج دهه از فعاليت آن مي‌گذرد.

سعيد ثابت (شاگرد استاد پايور) در مورد برنامه‌هاي جديد اين گروه گفت: <بعد از كنسرت اروپا به دليل گرفتاري‌هاي موجود وقفه‌اي در كار گروه پيش آمد، با اين حال مجددا تصميم داريم با برنامه‌هاي تازه‌اي گروه پايور را فعال كنيم.> اين نوازنده سنتور درباره تركيب گروه پايور در برنامه‌هاي پيش رو اضافه كرد: <گروه ما يك تركيب ثابت و يك تركيب متغير دارد. تركيب ثابت را هوشنگ ظريف، من و استاد محمد اسماعيلي تشكيل مي‌دهيم، اما اعضاي متغير گروه هنوز مشخص نشده‌اند؛ بعضي افراد بايد اضافه شوند و احتمالا‌ تعدادي از آنها هم كم خواهند شد.> به گفته اين عضو گروه پايور، اهداف اين گروه همان اهدافي خواهد بود كه از ابتداي پيدايش گروه مد نظر بوده؛ يعني از يك سو حفظ و نگهداري آثار گذشتگان و از سوي ديگر استفاده از آثار جديد. او كه از سال 1375 عضو گروه پايور بوده در اين باره گفت: <ما به‌دنبال موضوعات روز هستيم و در عين حال از آثار گذشتگان غافل نيستيم. در تمام كنسرت‌ها علا‌وه بر آهنگ‌هاي استاد پايور از آثار گذشتگان مثل استاد صبا هم بهره گرفته‌ايم.>

روزهاي اميد و بيماري

اما شاگردان پايور در حالي عزم دوباره كرده‌اند تا گروه وي را فعال كنند كه اين آهنگساز و نوازنده چيره‌دست روزهاي سخت جدال با بيماري را سپري مي‌كند؛ روزهايي كه البته با اميدواري بسياري از دوستداران او به بهبودش توام است. متاسفانه استاد پايور چند سال قبل به علت سكته قدرت حركت خود را از دست داد و همين امر فعاليت‌هاي او را تحت‌الشعاع قرار داد. همسر استاد پايور در مورد وضعيت كنوني او به اعتماد ملي گفت: <بعد از گذشت 8، 9 سال از ضايعه مغزي، بهبود او بطئي و كند است و بايد منتظر باشيم تا او سلا‌متي خود را دوباره به دست آورد.> وي درباره فعاليت استاد پايور در منزل افزود: <او در خانه كارهاي شخصي‌اش را انجام مي‌دهد و اوقاتش به مطالعه و جواب دادن به نامه‌هايي مي‌گذرد كه از سراسر دنيا برايش ارسال مي‌شود. او البته به مجلا‌ت موسيقي هم مشغول است و شاگردهايي دارد كه بعد از بهبودش بايد بيايند و دوره‌هاي عالي‌شان را تمام كنند.>

چندي پيش خبر رسيد كه برخي آثار قديمي با تاييد استاد پايور در مركز موسيقي و سرود صداوسيما توليد شده‌اند. اين آثار با تنظيم مهرداد دل‌نوازي و خوانندگي سالا‌ر عقيلي تهيه شده بودند كه بنا به گزارش خبرگزاري مهر، استاد پايور آنها را براي توليد، تاييد كرده بود.

مردي از دودمان نقاشان

فرامرز پايور متولد 21 بهمن 1311 در تهران است. پدرش علي پايور هنرمند نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه تهران بود و پدربزرگش مصور الدوله، نقاش چيره‌دست دوره قاجار به حساب مي‌آمد كه با نواختن ويولن، سنتور و سه‌تار هم آشنايي داشت. نقاشي البته دغدغه اين نوازنده و آهنگساز موسيقي نبود و او تلا‌ش كرد تا بخت خود را در موسيقي بيازمايد.پايور آموزش موسيقي را در 17 سالگي و در مكتب استاد ابوالحسن‌خان صبا آغاز كرد و از محضر استاداني چون عبدا... دوامي و نورعلي برومند هم بهره برد. زماني كه استاد پايور براي فراگيري سنتور به كلا‌س درس استاد صبا در خيابان ظهيرالا‌سلا‌م مي‌رفت، سه سال از درگذشت آخرين بازمانده سنتورنوازان افسانه‌اي ايران (استاد حبيب سماعي) مي‌گذشت. با اين حال به يمن آموزش‌هاي استاد صبا، پايور به درجه‌اي از كمال رسيد كه توانست سازوكار سنتورنوازي در ايران را دگرگون كند. او اولين سنتورنوازي بود كه روي سنتور، نواسازي كرد و از اين‌رو تنها در پي بداهه‌نوازي نبود. به بيان ديگر، پايور اولين آهنگسازي بود كه ساز تخصصي او، سنتور بود.

فعاليت‌هاي پايور را مي‌توان در زمينه‌هاي زير خلا‌صه كرد: بيش از 1500 اجراي گروهي و فردي در داخل و خارج از كشور، آهنگسازي و تنظيم قطعات فراوان، تدريس صدها شاگرد از چهار نسل متوالي، حضور در هنرستان و هنركده موسيقي ملي، نگارش كتاب‌هايي در زمينه آموزش سنتور، همكاري با خوانندگاني چون عبدالوهاب شهيدي، محمدرضا شجريان، شهرام ناظري و...

او همچنين در اجراهاي گروهي خود با شماري از نخبگان موسيقي ايران همچون جليل شهناز و هوشنگ ظريف (تار)، رحمت‌ا... بديعي و علي‌اصغر بهاري (كمانچه)، حسن ناهيد و محمد موسوي (ني)، حسين تهراني و محمد اسماعيلي (تمبك) همكاري كرده است.