نوشته شده در 86/06/13ساعت 8:0 بعد از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |

براي موتزارت كه اجراي آن به دليل توهين به مقدسات مسلمانان لغو شده بود، اجرا شد.
    
    به گزارش فارس به نقل از پايگاه خبري بي‌بي‌سي اپراي موتزارت كه به دليل به تصوير كشيدن چهره حضرت محمد (ص) با اعتراض عده زيادي از مسلمانان روبرو شده بود، توسط خانه اپراي برلين تعطيل شد.
    علي‌رغم تلاش مسؤلان خانه اپراي برلين براي تعطيلي اين اپرا به دلايل امنيتي، بسياري از مقامات اين اقدام را تسليم

شدن در برابر خواسته مسلمانان و در نهايت به ضرر منافع دولت آلمان دانسته و پس از گذشت چند هفته بار ديگر اين اپرا را به نمايش گذاشته‌اند.
    به گفته مقامات، اين اپرا در حالي اجرا مي‌شود كه تدابير امنيتي قابل توجهي اتخاذ شده است.
    «نئومن»،وزير فرهنگ آلمان، همزمان با لغو اجراي اين اپرا در بيانيه‌اي آورد: اگر قرار باشد كه ترس از هرگونه اعتراضي به خود سانسوري بيانجامد، فرهنگ دموكراسي به مرور تهديد خواهد شد.
    وي در ادامه مي‌افزايد: اين مسئله نياز به تحمل و شهامت ما دارد: صبر در برابر عقايدي غير قابل پذيرش و شهامت در برابر جنجال‌هاي احتمالي، شما نمي‌توانيد با سكوت مشكلي را از سر را برداريد.
    به طور كلي موضع تمام سياستمداران آلماني در برابر اين تصميم خانه اپراي آلمان منفي بوده به طوريكه «ولف‌گانگ شوسل» در ملاقات خود با واشنگتن، اين تصميم را «غيرقابل قبول» و «ديوانه‌وار» دانسته و «شهردار برلين» نيز اين اقدام را كاملا اشتباه معرفي كرده است.
    همچنين «كنان كولات»، رييس جامعه ترك‌هاي ساكن آلمان، گفت: اگرچه مي‌توانم درك كنم كه چرا برخي از مسلمانان ممكن است كه از اجراي چنين اپرايي خشمگين شوند ولي آنها بايد آزادي خلاقيت را در يك جامعه دموكرات بپذيرند.
    در واكنش به اين سخنان «علي كيزيل‌كايا»، رييس انجمن اسلامي آلمان ضمن ابراز ناراحتي از موضع نامعقول سياستمداران آلماني گفت: چنين برنامه‌هايي براي سه ميليون و 200 هزار مسلماني كه در آلمان زندگي مي‌كنند كاملا ناراحت كننده و غير قابل قبول است.
    وي با اشاره به كاريكاتورهاي توهين‌آميز روزنامه ژولند_پوستن دانمارك افزود: اپرا يا كاريكاتور تفاوت چنداني با يكديگر ندارند.
    پيش از اين نيز در دسامبر سال 2003 يكي از توليدات «هنس نئوئن‌فلس»، رهبر اپراي «Idomeneo» به دليل به تصويركشيدن تصويري خون‌آلود از الهه يونان، حضرت مسيح، بودا و حضرت محمد، جنجال بسياري به پا كرد.

( به نقل از سايت مجله خانواده سبز )

نوشته شده در 86/06/13ساعت 6:26 بعد از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |

 چند ستون بتنی، گودالی خاک برداری شده و تابلویی که احداث مونوریل را در میدان صادقیه تهران خبر می دهد، همه آن چیزهایی است که تا کنون به نام مونوریل در پایتخت به جای مانده است.
    به گزارش مهر حامیان فعلی احداث مونوریل در دولت نهم، زمان تصدی مسوولیت در شهرداری تهران نیز حتی به قیمت مخالفت شورای دوم شهر تهران ،همواره حمایت های بی دریغ خود را نصیب مونوریل نموده اند. پخش گزارش های تصویری و تیزر های تبلیغاتی آخرین اقدامی است که با همکاری رسانه ملی انجام شده و البته اعتراض برخی اعضای شورای شهر تهران را هم به دنبال داشته است.
    
    ● مونوریل؛ پرونده ای پر از ابهام
    شهرداری وقت تهران در سال ۸۳ قرار بود ۲۳۷کیلومتر مونوریل، شامل ۱۷ خط را در شهر تهران احداث کند. در ابتدا هزینه ای معادل ۲ میلیارد برای هر کیلو متر جهت احداث آن عنوان شد. این هزینه در گزارش های بعدی به ۸ و سپس ۱۷ میلیارد تومان افزایش یافت و سؤالات بسیاری را در ذهن‌ها ایجاد کرد که معاونت حمل و نقل آن زمان شهرداری در جمع خبرنگاران ضمن عدم ارائه پاسخی درخور، به ذکر این جمله اکتفا کرد که: « من نمی دانستم دراینجا چنین سؤالاتی پرسیده می شود وگرنه آمادگی پاسخ دادن به آن را کسب می کردم!»(به نقل از روزنامه‌ها، ۱۸/۸/۱۳۸۳)
    اگر قرار بود با همان هزینه اعلام شده مونوریل ساخته شود هزینه کل آن معادل ۴ هزار و ۶۹ میلیارد تومان می شد که شهرداری موظف بود در دو سال ماهانه ۸ میلیارد تومان در این طرح سرمایه گذاری کند . این در حالی بود که هم در مصوبه شورای شهر و هم در گزارش شهرداری تأکید شده بود که طرح مونوریل خودگردان بوده و سرمایه گذار خصوصی با سرمایه خودش این طرح را اجرا می کند.
    ابهامات مالی مونوریل به این موضوعات ختم نشده بود و واگذاری ۶۰۰۰ متر مربع فضای تجاری در ایستگاه های مونوریل، بدون دریافت هزینه های تغییر کاربری، به جای ۲۰۰۰ متر مربع توافق شده میان شورای شهر، شهرداری و شرکت کنترل مکانیک، باردیگر موجب سوال و پرسش اعضای شورای دوم شهر از معاون ترافیک گردید، که او پاسخ داده بود: «همه اینها گردن سرمایه گذار است، یقه او را بگیرید.» (به نقل از روزنامه‌ها، ۱۸/۸/۱۳۸۳)
    نکته مهمتر آنکه در طرح برآورد مالی، اجرای طرح با سرمایه سرمایه گذار تعیین شده بود و همچنین بحث واگذاری تراکم نیز مطرح شده بود. از سوی دیگر در برآورد مالی سازمان حمل و نقل و ترافیک وقت شهرداری، هم به سرمایه گذاری ماهانه ۸ میلیارد شهرداری اشاره شده بود و هم فروش ابنیه تجاری و اداری، در حالی که سرمایه گذار موظف بوده پروژه را با سرمایه خود پیش ببرد.
    مسئله دیگر ابهام در چگونگی انتخاب پیمانکار بود. معمولا انتخاب پیمانکار در چنین پروژه هایی با مناقصه صورت می گیرد که این مسئله نیز در آن زمان انجام نگرفته بود و علاوه بر آن معلوم نشده بود چرا از شرکت هایی که توان اجرای پروژه به صورت BOT داشته اند استفاده نشده است. در این روش، سرمایه گذار سرمایه خود را از محل فروش بلیط و سایر موارد در هنگام بهره برداری برداشت می‌کند و نیازی به سرمایه گذاری شهرداری ودادن تراکم نیست.
    
    ● اختصاص بودجه ۱۵۰ میلیون دلاری به مونوریل پس از ۳ سال
    اختصاص اعتبار ۱۵۰ میلیون دلاری از محل اعتبارات تبصره ۱۳ در سال ۸۵ را می توان نقطه اوج حمایت های دولت نهم از احداث مونوریل دانست که واکنش مدیران شهری و حتی نمایندگان مجلس را هم بر انگیخت. نمایندگان مجلس با اشاره به استقبال مردم از مترو عنوان داشتند متروی تهران در حال حاضر جوابگوی کامل و مناسب استقبال مردم نیست و واگن های مترو هم اکنون بیش از ظرفیت خود مسافران را در خود جای داده اند و با توجه به کمبود بودجه برای افزایش ظرفیت مترو، به صلاح نیست که ۱۵۰ میلیون دلار برای احداث مونوریل هزینه کرد. در حالیکه توسعه متروی تهران به شدت با کمبود اعتبار روبرو است و از سوی دیگر دولت تعهدات خود برای کمک به متروی تهران را نیز معلق کرده و قطره چکانی انجام می دهد.
    به این ترتیب بحث اختصاص اعتبار ۱۵۰ میلیون دلاری مونوریل به کمسیون ویژه مجلس رفت تا شاید شهرداری تهران نسبت به اختصاص آن به مترو و یا سایر نیازهای حمل و نقل شهری امید وار باشد.
    

    ● مونوریل، دولت نهم و نیازهای حمل و نقل شهری پایتخت
    تهران در دود وترافیک فرو رفته و سهمیه بندی بنزین هم نتوانسته به داد فریادهای پایتخت وساکنین آن برسد. در آستانه مهرماه شهرداری در تکاپو است تا بتواند به هر طریقی که شده وضعیت حمل و نقل و ترافیک را که با ماه مبارک رمضان و اضافه شدن حداقل ۳ ساعت بار ترافیکی همراه گشته ، ساماندهی کند.
    شمار اتوبوسهای پایتخت کم است و اتوبوسهای موجود هم فرسوده و غیر استاندارد هستند، توسعه خطوط جدید و افزایش تعداد قطارهای مترو به منظور افزایش ظرفیت با توجه به کمبود بودجه و تأخیر در اختصاص اعتبارات لازم سرعتی لاک پشت وار دارد .تاکسی ها و ون ها هم کشش حمل این همه مسافر را ندارند و دولت همچنان برطبل حمایت می کوبد و حتی در تبلیغات تلویزیونی خود به جای توجیه فنی همه جانبه این وسیله حمل و نقل شهری، مونوریل را وسیله ای "باکلاس" و تبصره ۱۳ را هم "تبصره ای با کلاس" عنوان می کند.
    
    ● در پایان
    شاید بهتر باشد بقایای احداث مونوریل به همان صورت در میدان صادقیه تهران باقی بماند تا نسل های آینده از ما نپرسند در حالیکه شهر لندن با بهره گیری از متروی ۴۰۰ کیلومتری، تنها ۴ کیلومتر خط مونوریل دارد و بالاترین رتبه های حمل و نقل شهری دنیا را هم دارا است ، چرا ما با تمام کمبود ها در مترو، اتوبوس و تاکسی به سراغ مونوریل، این غریبه حمل و نقل شهری دنیا رفته ایم؟

( به نقل از سايت مجله خانواده سبز )

نوشته شده در 86/06/13ساعت 2:45 بعد از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |

مشاور هنري رئيس‌جمهور برخي شروط تعيين شده براي «اليور استون» را جهت ساخت فيلم از «احمدي‌نژاد»تشريح كرد.
جواد شمقدري در گفت‌وگو با فارس در مورد شروط احتمالي كه براي كار استون در ايران تعيين خواهد شد گفت: قطعا از او در مورد طرح و برنامه‌اي كه براي ساخت اين مستند دارد توضيح خواهيم خواست .همچنين مدت زماني كه براي انجام كار پيش بيني كرده و اينكه از شكل اجراي كار چه پيش بيني دارد از مواردي است كه از او در اين زمينه پرسش خواهد شد ضمن اينكه قطعا طرح فيلمنامه‌اي هم از او خواهيم خواست و مي پرسيم كه استون مي‌خواهد چه چيزي را در اين فيلم بيان كند.
وي در ادامه تاكيد كرد: يكي از شروطي كه داريم اين است دوربين ايشان صحنه و نماهايي را كه مي‌خواهد، همزمان با رخ دادن اتفاقات بگيرد و چيزي را بازسازي نكنند. چون كه نه تنها فرصت اين كار وجود ندارد بلكه از نظر ارزش و زيبايي شناسي نيز بازسازي اين لحظه‌ها جالب نيست.
شمقدري درباره اين موضوع كه قبلا جواب منفي به استون داده شده بود گفت:جواب منفي به صورت رسمي داده نشد بلكه اولين جوابي كه در ابتدا منتشر شد حرف آقاي احمدي‌نژاد بود كه چرا يك ايراني اين فيلم را نسازد. سپس از بازتابهاي خبري كه شامل تكذيب استون بود و بعد از گفت‌وگوي آقاي كلهر كه ايشان را بخشي از شيطان بزرگ خواند، ايشان نامه‌اي رسمي منتشر كرد كه طي آن تلويحا بر درخواست خود صحه گذاشت.
وي افزود:بعد از بازتاب رسانه‌اي آن نامه، مدير برنامه‌هاي ايشان يك نامه به ما فرستاد كه در آن مطالب جالبي آمده بود. از جمله اينكه آقاي احمدي نژاد نامه‌اي به مردم آمريكا نوشتند و اعلام كرده‌اند مي‌خواهم با مردم آمريكا گفت‌وگو كنم و اين فيلم مي‌تواند وسيله‌اي براي اين گفت‌وگو باشد.
شمقدري تصريح كرد:در آن نامه آمده بود كه امروزه در غرب تصوير مشخصي از خاورميانه ، مسلمانان و ايران نيست و اين فيلم مي‌تواند اين تصوير را از بين ببرد و تصوير مثبتي از خاورميانه، ايران و رئيس جمهور كشور نشان دهد.
مشاور هنري رييس جمهور در پايان افزود:اين نامه را كه در واقع درخواست مجدد ايشان بود به محمود احمدي‌نژاد داديم و سپس از مطالعه اين نامه ايشان با آمدن آقاي «استون» و كار با ساز و كاري كه از سوي ما براي وي تعيين شود، موافقت كردند.

( به نقل از سايت مجله خانواده سبز )

نوشته شده در 86/06/13ساعت 2:38 بعد از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |

از زبان يك کودک هشت ساله ! ! !

  قلم در دست می گیرم و انشایم را آغاز می کنم.

ازدباج پدیده ای است که به راحتی نمی شود آن را ارزیابی کرد. به دلیل این که کلاً ارزیابی کار سختی است و بستگی به ارزی دارد که می خواهیم بیابیم! مثلاً دولار و یوروع را شاید سخت بتوانیم بیابیم ولی ریال و افغانی را راحت می توانیم بیابیم! ولی چون شمایید ما یک جوری ارزیابی خوب می کنیم.

تا به اکنون ازدباج از زوایای مختلفی بررسی شده است. از زاویه چهل و پنج درجه گرفته است تا صد و هشتاد درجه. یکی دو نفر هم که خیلی شوت بودند و توی تلویزیون دیدمشان، از طریق زاویه سیصد و شصد درجه به این پدیده نگاه کردند!

بیایید نگاه کنیم که ازدباج از کجا شروع و به کجا ختم می شود:

اول از همه یک پسر جبان یک دختر جبان دیگر را می بیند و می پسندد.(البته او نباید اینقدر زیاد به دختران مردم نگاه کند تا بالاخره یکی شان را بپسندد! اصلاً به ما چه؟ ما که بخیل نیستیم! هر چی باشد از ازدباج های اینترندی و ازدباج های خیابانی که بهتر است.) بعد ایشان همراه خانواده اش برای خاستگاری می رود. در خاستگاری بعد از مدتی که دو خانواده از نرخ گوشت، آب و هوا، کارت سوخت و شعرهای مامول دیگر قبل از اصل مطلب صحبت کردند احتمالاً پدر پسره می گوید که برویم سر اصل مطلب. در این لحظه است که مامولاً پسرها سرشان را تا جای کمرشان پایین می آورند و دخترها هم رویشان را تنگ تر می گیرند تا سرخی لپ هایشان معلوم نشود! بعدش که دو خانواده همدیگر را خواستند و گوشت هم به دهان گرگ شیرین آمد! (در این دوره زمونه گوشت جای علف و گرگ ها هم جای بزها را گرفته اند!) همه چی تمام شده است، فقط مانده حرف از مهریه و شیر بلال و جهیزیه.

من خودم شنیده ام که بعضی از ازدباجها به خاطر همین شیربلال بهم خورده است!

مع الاسف باری به هرجهت مستلزم اینست که اگر در همه موارد دو خانواده به تفاوق رسیدند، قبل از عقد آزمایش جنتیک فراموش نشود. اگر آزمایش جنتیک ندهند ممکن است 9 ماه تا یک سال بعد(خواهشاً برای دانستن تاریخ دقیقش پیله نکنید!) بچه ای مبتلا به تالاسمی مینو یا شوکوپارس روی دستشان بماند.در ضمن همانطور که سعدی شیرین سخن، لسان الغیب گنجوی فرموده هرگز نشه فراموش، بچه اضافی خاموش!، اگر یک وقت آزمایش جنتیکتان خوب بود یک وقت پر رو نشوید و مهدکودک راه بیندازید ها! انشاا... بعد از نتیجه مثبد آزمایش می توانند یک عروسی توپ بگیرند و نوار حرکات موزون دار را ردیف کنند و دست خواهر عروس یا داماد را بگیرند وبیاورند وسط و باهاش...احوالپرسی کنند!( واقعاً که فکر شما دانش آموزان جغله خیلی خراب است!)

در مورد ازدباج و وقایه بعد از آن پدیده زن ذلیلی نیز مطرح است که به علت مهم و فراگیر بودنش(!) آن را برای یک انشای مغتزی دیگر می گذاریم!

ازدباج های ناآگاهانه هم بد است و منتج به دوا بین زن و شوهر می شود و این مشاجره و دوا باعث ساعیده شدن روح بچه می شود و ممکن است بچه را به بیماریهای روحی از قبیل اسکیزوفرنی، راشیتیسم، رمانتیسم، مارکسیسم و پوکی مغز استخوون مبتلا کند و حتی در حالت حاد آن ممکن است باعث شود که این بچه ها در انشاهایشان چرت و پرت و قلت قولوت زیادی بنویسند!

پدرم همیشه می گوید تو نباید جر و بحث های من و مامانت را به فامیل و آشنا و حتی همکلاسی ها و معلمت بگی. من هم همیشه می گویم که پدر جان دهان من قرص قرص است! پدرم هم همیشه به خاطر این قرص بودن دهانم چیزهای خوب خوب برایم می خرد!

یک مورد دیگر هم هست و آن اینست که امروزه در عصر تکنولوجی ازدباج سخت شده است. قدیم که این طوری نبود. ازدباج ها خیلی راحت و بی آرایش برگزار می شد. خیلی ها می گویند در قدیم مهمترین اصل در ازباج تفاهن بوده است ولی حالا مهم ترین اصل پول است. ولی من قبول ندارم. همین زن پسرعمه مان با پسر عمه مان خیلی تفاهن دارد . درست است که پسر عمه مان زانتیا کمری دارد(!) ولی این که دلیل نمی شود! در همین راستا در قدیم شاعران بزرگ شعرهای عاشقانه زیادی می سرودند از جمله همین منظومه شنبه و هنگامه! این شاعران اگر در زمان ما بودند عمراً می توانستند همچنین شعرهایی بسرایند و به جای شعر گفتن می زدند توی کار بیزیمس!

در پایان این را بگویم که زن و شوهر برای بهتر شدن زندگیشان باید کتابهایی نظیر بهبود روابط و ضوابط زناشویی را هم مطالعه کنند. از همین نویسنده، کتابهای ماشین لباسشویی و اصول مرده شویی هم منتشر شده است!

( به نقل از سايت مجله خانواده سبز )

نوشته شده در 86/06/13ساعت 2:36 بعد از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |

نوشته شده در 86/06/13ساعت 2:33 بعد از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |

تصحیح خبر حمله فرد ناشناس به خاتمی!

آفتاب:  دفتر سید محمد خاتمی، رییس جمهوری پیشین ایران خبر حمله فردی ناشناس به وی را تکذیب کرده و نامبرده را از «دوستداران» خاتمی خواند. پیش از این در گزارش آفتاب خبر حمله فردی ناشناس به رییس جمهوری سابق ایران ذکر شده بود، که بدین‌وسیله خبر مزبور تصحیح می‌شود.  متن خبر پیشین آفتاب سخنرانی «سیدمحمد خاتمی» در روز نیمه شعبان در مسجد ولی‌عصر تهران اگرچه با استقبال گسترده جوانان و اقشار مختلف مردم روبرو شد؛ اما پایان این مراسم مانند آغازش دلنشین نبود. به گزارش آفتاب، پس از اتمام سخنرانی خاتمی، هنگامی که وی در حال پایین آمدن از سن بود، مرد ناشناسی با حمله به سوی رئیس جمهور پیشین ایران قصد ضرب و شتم وی را داشت که با دخالت به موقع اطرافیان و تیم حفاظت خاتمی، این فرد دستگیر شد.  گفته می‌شود فرد مهاجم با ضمانت رئیس جمهور سابق کشورمان آزاد شد.

( به نقل از سايت مجله خانواده سبز )

نوشته شده در 86/06/13ساعت 2:32 بعد از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |

نوشته شده در 86/06/13ساعت 2:23 بعد از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |

نوشته شده در 86/06/13ساعت 2:22 بعد از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |

در تاریخ پر بار هنر جهان، از دیر باز تا کنون، نقش نقد و منتقد به عنوان نقشی مستقیم و نه حاشیه ای در روند شکل گیری نهضت های عظیم هنری مطرح بوده است. چنانکه در مورد برخی مکتب های هنری قرن بیستم، این منتقدان بودند که نهضتی نو را به راه انداختند. نمونه بارز آن مکتب نقاشی action painting است.

جکسون پولاک، آغاز گر این راه، اساسا بی توجه به اتمسفر حاکم بر جامعه آن روز و بدون توجه به جنجالهای تبلیغاتی محیط پیرامون، صرفا به کار خود مشغول بود و منتقدان بودند که، سبک ویژه او را به یکی از مکتبهای هنری روز جهان مبدل ساختند. البته در دهه های بعد در جوامع توسعه یافته (به لحاظ فرهنگی)، مساله جدایی هنرمند و منتقد کمرنگ تر شد، تا جایی که در برخی موارد آثار هنری، در خلال آفرینش، توسط منتقدان نقد و اصلاح می شد. یکی از زمینه های ضعف دیدگاه های هنری معاصر کشور ما نیز کمبود منتقدان آگاه و بی طرف، برای به چالش کشیدن آثار هنرمندان تلقی می شود.

در آشفته بازار هنر سرزمین ما، مایه خشنودی و افتخاراست که دوست مطلعی چون آرش اسماعیلی، آثار ارائه شده توسط ارکستر هنگام را زیر ذره بین نقد قرارداده و به دور از هرگونه غرض و صرفا با هدف تعالی اندیشه هنری حاکم بر ارکستر، دست به نقد عملکرد ارکستر هنگام در کنسرت اخیر زده است. ما نیز "دست ایشان را به مهر می فشاریم" و با نگاهی سرشار از سپاس، قدردان تلاش و زحمت ایشانیم.

اما برای روشن تر شدن بعضی ابهامات و توضیح برخی نکات، مقاله زیر را در پاسخ به مقاله ایشان تنظیم کردیم که صد البته ذره ای از ارزش آن نقد نخواهد کاست. با انتقادات مطرح شده، در سه حوزه برخورد خواهیم کرد.

اول آن دسته از نقدهایی که کاملا به جا بوده و ما در صدد رفع مشکل مطرح شده، در سریع ترین زمان ممکن هستیم. این دسته از نقدها در این مقاله عمدتا کمتر مطرح شده و با پاسخی مواجه نشده اند، اما یقینا مورد توجه ما بوده اند.

دوم، آن دسته از نظراتی که حاصل عدم توجه به برخی نکات ظریف تکنیکی و اجرایی ارکستر هنگام و یا به روز نبودن ارکان نقد بوده است، که در این زمینه نیز به توضیح آن موارد نادیده پرداخته ایم. اما بخش دیگری از انتقادات (که سازنده ترین بخش نیز هست) حاصل برخورد و تقابل دیدگاه های هنری دو طرف و اصطکاک نظری دو زاویه دید متفاوت است. در این حوزه، تلاش شده مطلب مورد نظر، بسط یابد تا به تعالی دیدگاه های هر دو طرف کمک کند. بنابراین، پاراگراف های زیر به صورت جدا از هم و هرکدام در اشاره به بخش مشخصی از نقد مورد نظر تنظیم شده اند:
- بسیار مایه خشنودی است که در مقاله مورد نظر، زحمت های طاقت فرسا، هماهنگی های بی شمار و تلاش های بی دریغ نوازندگان و تیم اجرایی ارکستر هنگام، نادیده گرفته نشده و از جانب فردی خارج از کادر فنی ارکستر، مورد قدردانی قرار گرفته است.

- نباید از نظر دور داشت که بر خلاف تصور دوست منتقد ما ، در کشور ما عرضه اثر الزاما به منزله رضایت خالق اثر نیست. بلکه عمدتا حاکی از حدود امکانات و توان اجرایی موجود است. بنا براین آثار ارائه شده توسط ارکستر هنگام نیز نباید در چارچوب توان یا ناتوانی رهبر/تنظیم کننده آن قضاوت شده و به عنوان متری برای سنجش حدود دانش او مورد استفاده قرار گیرد.

چنانکه آثار اخیر نیز کاملا در قالب توان تکنیکی ارکستر هنگام (و نه فیلارمونیک برلین!) و البته در چارچوب امکانات سازهای موجود نوشته شده است. چرا که برای مثال اگر امکان استفاده از سازهای بادی-برنجی فراهم بود، اثری چون "سراب" قطعا با امکانات بیشتری در حوزه ارکستراسیون مواجه می شد. در این مورد به نقل قولی از دکتر روشن روان در کلاسهای ارکستراسیون بسنده می کنیم که: "در ایران، هر آهنگساز باید بداند که برای چه ارکستری نت می نویسد." و این حقیقتی غیر قابل انکار است.

- شاید افرادی که از بیرون به روند فعالیتهای ارکستر هنگام می نگرند، کمتر در جریان این امر باشند که تجربه پنج سال گذشته قطعا به ما آموخته که کارهای بزرگ را تنها یک نفر نمی تواند عملی کند.

هماهنگی اجرایی بسیار حرفه ای کنسرت اخیر ارکستر نیز به دلیل همکاری سه مدیر توانمند اجرایی، مالی و داخلی بود که در هماهنگی کامل با مدیریت آموزشگاه زند و رهبر ارکستر توانستند کنسرتی در حد استانداردهای حرفه ای کشور را برگزار کنند و در این میان رهبر/آهنگساز ارکستر، هیچ نقش یا دخالت مستقیمی نداشت و تنها به تعریف خطوط کلی و خط مشی عمومی مجموعه ارکستر هنگام بسنده کرد.

در مورد دیدگاه کلی و وحدت رویه حاکم بر انتخاب قطعات ارکستر هم باید یادآوری کنیم که رپرتوار رسمی و چاپ شده ارکستر ملی بسیار محدود است و غالبا از چارچوب پارتیتور آثار استاد دهلوی و چند اثر پراکنده دیگر تجاوز نمی کند، که از میان همین آثار انگشت شمار هم در کنسرت های هر سال ارکستر هنگام، قطعاتی برگزیده و اجرا شده اند. پس گزینه های زیادی برای مانور و تغییر رویه در حال حاضر در دسترس نیست و اگر منتقدان در راستای دستیابی به آثار اوریجینال ملی ما را یاری کنند، قدردان آنان خواهیم بود.

- نکته بسیار مهمی که تذکر آن لازم به نظر می رسد، نوع نگاه ما به مقوله بافت در موسیقی است. سالهاست که تفکر نادرستی در عرصه موسیقی کشور رواج یافته و آن ارزش گذاری بافتهای موسیقایی بدون در نظر گرفتن جایگاه و کارکرد آن است؛ برای مثال اغلب، بافت پلی فونیک برتر از هموفونی و طبعا مونوفونی انگاشته می شود؛ حال آنکه از نظر تاریخی بافت پلی فونیک اولیه، بافتی بسیار قدیمی و مربوط به قرون متاخر وسطی، باروک و اوایل کلاسیک است.

طبعا به دلیل سنگینی و دیر هضم بودن این بافت، آهنگسازان دوران رمانتیک با آگاهی کامل از قواعد آن، بافت پلی فونیک را برای موسیقی پر احساس قرن نوزدهم مناسب ندانسته و به موسیقی عمدتا هموفونیک روی آوردند. هرچند که به سبب غنای ذاتی موسیقی پلی فونیک، این دوری چندان دوام نیافت و با گذشت چند دهه، کنترپوان به عرصه موسیقی بازگشت ولی این بار به صورتی کاملا تعدیل شده و بسیار متفاوت با آثار باخ! اما نهایتا در فرم هایی چون کنسرتو، هموفونی به اوج اقتدار خود رسید و آثاری چون کنسرتو ویلن مندلسون درDminor و اغلب آثار سارازات و همچنین قطعات مستقلی چون رقص مجارهای برامس حد اعلای استفاده از بافت هموفونیک با نیم نگاهی کنترپوانی در برخی مواقع، محسوب می شوند.

در اغلب این آثار، ساز تکنواز یا ملودی اصلی توسط گروه عظیم نوازندگان ارکستر تنها تقویت و برجسته می شود. (مثالهای بارز آن زیگوینروایسن (zigeunerweisen) و فانتزی کارمن (Carmen fantasy) اثر پابلو سارازات هستند). از طرفی در آثار آهنگسازانی چون ژرژ بیزه نظیر فاراندول از سوئیت آرلزین، هر سه نوع بافت موسیقایی پلی فونی، هموفونی و مونوفونی به وضوح به چشم می خورد که این خود گواهی است بر عدم تقدم بافتها بر یکدیگر.(درک و دریافت موسیقی- ص120).

از سوی دیگر، این موضوع که بخشهایی از آثار ارائه شده توسط ارکستر هنگام بافتی پلی فونیک و برخی دیگر بافتی هموفونیک داشته، نشانگر نوعی انتخاب آگاهانه است که به تناسب جنس موسیقی صورت گرفته است و ارتباطی به توانایی یا ناتوانی تنظیم کننده ندارد. هر چند که اگر با دقت بیشتر به اجراهای ارکستر گوش فرا دهیم، در خواهیم یافت که بافت پلی فونیک این آثار، محدود به "قسمتهایی از سراب و چارداش" نیست و در بسیاری قسمتهای قطعاتی چون ستایش، سوئیت دشتی، و بخشهای دیگری از سایر آثار نیز شنیده می شود.

( به نقل از سايت گفتگوي هارمونيك )

نوشته شده در 86/06/13ساعت 1:3 بعد از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |

در انتخاب قطعات ارکستر نیز به اعتقاد ما، کفه ترازو،" ناعادلانه " به سمت موسیقی ملی متمایل نشده، بلکه این تمایل، حاصل خط مشی "ملی" این ارکستر به طور کلی و نیم نگاهی به موسیقی کلاسیک به صورت ضمنی است و این حق دموکراتیک هر گروه هنری است که راه خود را بر طبق یک مرام نامه مشخص و بدون در نظر گرفتن سلیقه دیگر افراد انتخاب کند و این ارتباطی به عدالت یا بی عدالتی نخواهد داشت.

خط سیر کلی ارکستر هنگام، محوری ملی دارد و در خدمت بسط و گسترش موسیقی این سرزمین خواهد بود، هر چند به منظور تقویت توان تکنیکی نوازندگان و ارتقاء سطح پسند مخاطبان، آثاری از گنجینه غنی و ارزشمند موسیقی کلاسیک اروپا نیز همواره در رپرتوار اجرایی ارکستر قرار داشته است.

با توجه به این نوع نگاه، قطعا کنسرت ارکستر"ملی" هنگام نمی تواند با قطعه ای کلاسیک (هرچند تکنیکی) چون چارداش و با حضور تنها نیمی از نوازندگان ( نوازندگان سازهای کلاسیک ) به پایان برسد! چرا که شروع و پایان کنسرت، نمایانگر مانیفست اعتقادی ارکستر است و به تمایل ناعادلانه کفه هیچ ترازویی ارتباط ندارد!

هرچند که بر اساس یک برنامه از پیش تعیین شده در کنسرتهای سالهای آینده، یقینا بخش کلاسیک ارکستر، قطعات پررنگ تری را به اجرا خواهد گذاشت تا نگرانی دوستان منتقد نیز برطرف گردد!

- اما اشاره ای هم به قطعه بند باز شد. باید توضیح دهیم که به لحاظ سونوریته و تمپو، مرجع اجرایی ارکستر به هیچ عنوان اثر کلنل وزیری نبوده، بلکه نسخه تنظیم شده استاد دهلوی (تاریخ نشر 1363) مبنای اجرای این اثر بوده است. چرا که اثر زنده یاد وزیری تنها برای تار تکنواز نوشته شده و در راستای تقویت تکنیکی نوازندگان تار، تلاش می کند به بیشترین تمپوی ممکن دست یابد.

حال آنکه اثر استاد دهلوی، اثری ارکسترال با ماهیتی کاملا متفاوت است که می کوشد دیالوگی فانتزی بین توانائی های ساز تار در تقابل با ارکستر ایجاد کند.

با این توضیح، از مقایسه اجرای زنده ارکستر هنگام و اجرای ضبط شده ارکستر ملی به رهبری استاد دهلوی، متوجه تطابق عجیب تمپو و سونوریته این دو اجرا می شویم که نشان از وفاداری کامل به نسخه اوریجینال دارد.

قسمتی از "بندباز" ضبط استودیویی از اجرای حسین دهلوی

قسمتی از "بندباز" ضبط صحنه ای از اجرای ارکستر هنگام

البته قضاوت انتقاد آمیز صورت گرفته، تنها بر مبنای اجرای شب اول این قطعه استوار است که نسبت به اجرای شبهای دیگر کنسرت بسیار ضعیف تر بود و این طبیعت اجرای صحنه ای و کاملا قابل درک است. بنابراین، توضیحات فوق، مانع از پذیرش انتقاد از ضعف نسبی اجرای شب اول این قطعه نسبت به سایر آثار نیست.

- ناکوکی نسبی یکی از سازهای سنتور و فلوت در شب اول هم از دیگر ویژگی های اجراهای زنده است که در مورد بزرگ ترین استادان موسیقی جهان هم ممکن است روی دهد. هر چند این اتفاق تنها در یک شب از سه شب کنسرت (که اتفاقا تنها شب مورد قضاوت دوست منتقد نیز بوده است) رخ داد و در شبهای دیگر تکرار نشد.

قطعا هیچ منتقدی انتظار نخواهد داشت که هفتاد و دو سیم سنتور که در اثر تغییر اتفاقی دما و فشار از کوک خارج شده، روی سن و در برابر چشم هزار تماشاگر کوک شود! اما این انتظار بجاست که در اولین فرصت نسبت به کوک ساز اقدام شود، که البته این فرصت در زمان تنفس بین دو بخش برنامه فراهم شد و در قسمت دوم کمتر اثری از ناکوک بودن ساز سنتور دیده شد.

- علت جابجایی ظاهری نوازندگان ویولا و ویلنسل نیز مبنایی کاملا منطقی دارد. حدود سی سال است که جای ویولا و ویلنسل در چیدمان ارکستر های جهان عوض شده است. به این ترتیب ویولا به سمت راست رهبر و لبه سن منتقل شده و ویلنسل به مرکز ارکستر نقل مکان کرده است.

اما این تغییر هنوز کاملا به صورت یک اصل در نیامده است. چنانکه در فصل سازشناسی کتاب درک و دریافت موسیقی (چاپ چهارم)، در صفحه 53، تصویر ارکستر فیلارمونیک نیویورک چاپ شده، که به وضوح ویولا در سمت راست و ویلنسل در قلب ارکستر جای گرفته، در حالی که در دیاگرام زیر صفحه دقیقا عکس این مطلب به صورت گرافیکی نمایش داده شده است! و این اتفاق در یک صفحه از کتابی که به عنوان یکی از مرجع های معتبر اطلاعات عمومی منتقدان مورد توجه قرار دارد، حاکی از نوعی عدم قطعیت در مورد جانمایی سازهای ارکستر سمفونیک است، ارکستری که چند قرن تجربه را پشت سر گذاشته است.

حال، وقتی بحث بر سر ارکستر نوپای موسیقی ملی ایران مطرح می شود، مساله صورت اغراق آمیز تری به خود می گیرد. چرا که در مقطع کنونی، ما در حال آزمودن تجربیاتی هستیم که اروپا حدود سیصد سال پیش در مورد موسیقی خود به آن دست یافت.

بنا براین، هرگونه تجربه و آزمودن امکانات در این عرصه نه تنها هیچ ایرادی ندارد، بلکه گامی در جهت گسترش حدود دانایی و دستیابی به یک جانمایی استاندارد برای ارکستر ملی به شمار می رود.

بخصوص که نسبت میان مکان قرار گیری سازهای مضرابی ایرانی در مواجهه با سازهای زهی و بادی کلاسیک، نقش بسزایی در کیفیت صدادهی ارکستر ملی ایفا می کند و این چیزی است که در چند سال گذشته در ارکستر هنگام تجربه شده و هر سال تغییرات لازم در جهت ارتقاء کیفی آن داده شده است که نه تنها هیچ از آن شرمگین نیستیم، بلکه نتایج این تجربیات را نیز در مقاله ای کاملا مستدل و متکی بر شواهد عینی و عملی، در آینده ای نزدیک بررسی خواهیم کرد.

با این توضیح، جابه جایی ویولا و ویلنسل نیز در همین راستا و به منظور تغییر نقطه کانونی بخش زهی ارکستر و متمایل شدن مرکز ثقل باس به سمت محور تقارن عرضی ارکستر و طبیعتا پایداری و استحکام بیشتر و پخته تر صدا دادن این بخش از ارکستر صورت گرفته است که صد البته، این تجربه، ارتباطی به توان تکنیکی نوازنده و یا میزان برجستگی رپرتوار اجرایی آن ساز و همچنین ظاهر عمومی ارکستر ندارد.

- در زمینه قطعات کرال نیز قضاوت صورت گرفته، ظاهرا بر اساس ویژگیهای آخرین قطعه، صورت گرفته، چرا که مشخصات بنیادی دو اثر دیگر کاملا نادیده گرفته شده است.

( به نقل از سايت گفتگوي هارمونيك )

نوشته شده در 86/06/13ساعت 12:53 بعد از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |

معاونت حمل و نقل و ترافيک شهرداري منطقه 11 هم زمان با طرح جهادي معاونت حمل و نقل و ترافيک شهرداري حل مشکلات عبور و مرور شهروندان را اجرا مي‌کند. به گزارش سرويس اجتماعي برنا به نقل از روابط عمومي شهرداري تهران ، احمد زارعي معاون حمل‌و‌نقل و ترافيک شهرداري منطقه 11 در تشريح برنامه‌هاي اين معاونت در زمان اجراي طرح جهادي گفت: براي انجام اين طرح سه منبع در نظر گرفته شده است که يکي ارتباط با شهروندان از طريق سامانه 137 است و ديگري درخواست هاي شوراياران و سپس بررسي کارشناسان منطقه و نيازهاي هر محله است. بر همين اساس تمامي برنامه ها مشخص شده و بر اساس نياز، اقداماتي از قبيل خط‌کشي، نصب تابلو، نصب چراغ راهنمايي، شمارش گر، نصب سرعت گير، علائم ايمني و خط‌کشي در حال انجام است. وي افزود:همچنين در نظر داريم دو ترمينال تاکسيراني و ترمينال مخصوص تاکسي ون را تا پايان طرح جهادي در اين منطقه راه اندازي کنيم. زارعي ادامه داد: شناسايي گره‌هاي ترافيکي در معابر منطقه و تلاش بر رفع آن نيز از ديگر اقدامات اين حوزه در روزهاي دهم تا بيست و سوم شهريور خواهد بود. انجام 150 هزار متر طول خط‌کشي در معابر منطقه 11 از جمله خيابان هاي کارگر ،ولي عصر و کاشان ، انجام 1300 بلوک خط‌کشي عابر پياده، اجراي خطکشي مجازي در 20 محل، نصب گارديل در خيابان رباط کريم به طول 300 متر، نصب موانع ايمني، تجهيز تقاطع‌ها به شمارش‌گر ، نصب چراغ‌هاي چشمک‌زن که از طريق نور خورشيد عمل مي‌کنند و به رانندگان هشدار مي‌دهند ، تبديل چراغ‌هاي راهنمايي قديمي بهIED ، نصب دوربين هدايت تلويزيوني در تقاطع خيابان وحدت اسلامي – شوش ، نصب تابلوهاي راهنماي مسير، ايمن سازي مدارس، خط کشي عابر پياده در مقابل مدارس و مراکز خريد، روشنايي پل‌ها و بازنگري کلي در پوشش پل عابر پياده ميدان انقلاب، نصب نرده هدايت کننده عابرين به سوي پل عابر ، نصب سرعت‌گير ، همسطح‌سازي جهت تسهيل عبور و مرور معلولين و سالمندان ، رفع نقص چراغ‌هاي راهنمايي و رانندگي ، نصب ايستگاه‌هاي اتوبوس با اولويت‌بندي معابر داراي حجم زياد مسافر و رنگ آميزي کل ايستگاه‌هاي اتوبوس از جمله برنامه‌هاي در دست اجراي اين معاونت در اجراي طرح جهادي منطقه 11 است.

 

( به نقل از سايت برنا نیوز )

نوشته شده در 86/06/12ساعت 11:15 قبل از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |

نوشته شده در 86/06/12ساعت 10:42 قبل از ظهر توسط محمد صالح شفیعی| |